Paus Franciscus en de Oecumenische Patriarch Bartholomeos I spreken in een gemeenschappelijke verklaring hun vastbeslotenheid uit tot de versterking van de inspanningen voor de eenheid van alle christenen en in het bijzonder van orthodoxen en katholieken, trouw aan de oproep van Christus.

De herinnering aan de apostelen, die het goede nieuws van het evangelie hebben uitgedragen, door hun verkondiging en het getuigenis van hun martelaarschap, versterkt ons streven om samen in liefde en waarheid op weg te gaan om de onderlinge verdeeldheid te overwinnen. Als herders van de kerk vragen wij onze gelovigen om zich aan te sluiten bij ons gebed, opdat allen mogen een zijn en de wereld zou geloven.”

“Wij spreken onze gemeenschappelijke bezorgdheid uit over de huidige situatie in Irak, Syrië en het hele Midden-Oosten. Wij delen het verlangen naar vrede en stabiliteit en de wil om conflicten op te lossen door dialoog en verzoening. Wij vragen al diegenen die verantwoordelijkheid dragen voor de bestemming van de volkeren om hun engagement voor de lijdende gemeenschappen te versterken, opdat zij in hun geboorteland kunnen blijven. Wij kunnen geen Midden-Oosten aanvaarden zonder de christenen, die er al tweeduizend jaar de naam van Christus belijden. Vele broeders en zusters worden vervolgd en zijn met geweld uit hun huizen verdreven. Soms lijkt het alsof elke waarde van het menselijke leven verloren is, dat mensen niet langer van belang zijn en voor andere belangen kunnen worden opgeofferd, terwijl dit alles op onverschilligheid lijkt onthaald te worden.

De heilige Paulus herinnert er ons aan: Als een lid lijdt, zo lijden wij allen mede. Als een lid verheerlijkt wordt, zo verblijden zich al de leden mede (1 Kor 12,26). Net zoals het bloed van de martelaren de kiem heeft gelegd voor de kracht en vruchtbaarheid van de Kerk, zo kan ook het dagelijkse lijden een effectief instrument zijn voor eenheid. De verschrikkelijke situatie van de christenen en allen die lijden in het Midden-Oosten vereist niet enkel ons onophoudelijke gebed, maar ook een passend antwoord van de internationale gemeenschap.”

Beide kerkleiders benadrukken nog de ernst van de situatie, die de solidariteit van alle mensen van goede wil vereist. Zij beklemtonen de noodzaak van de dialoog met de islam, gebaseerd op wederzijds respect en vriendschap op basis van de gemeenschappelijke waarden.

“Moslims en christenen zijn opgeroepen om samen te werken voor de rechtvaardigheid, de vrede en het respect voor de waardigheid en de rechten van elke persoon, in het bijzonder in gebieden waar christenen en moslims eeuwenlang in vrede hebben samengeleefd en nu gebukt gaan onder de tragische verschrikkingen van oorlog.

Wij roepen alle christelijke leiders op om de interreligieuze dialoog voort te zetten en te versterken en om zich tot het uiterste in te spannen om de vrede en de solidariteit tussen mensen en volkeren te bevorderen.”